SZCZEGÓLNE ROZMOWY

Szczegółowe rozmowy z dostawcami sprzętu poprzedzają przygotowanie przez nich odpowiedniej oferty, która będzie podstawą do złożenia zamówienia. Należy pamiętać, by zamówienie obej­mowało sprzęt zasadniczy, jego wyposażenie w narzędzia i apara- \ turę specjalistyczną, wyjściowy zestaw części zamiennych, kable łączeniowe itp., instalację i uruchomienie sprzętu, dokumentację :   techniczno-ruchową i dokumentację oprogramowania oraz nośni­ki oprogramowania, a także szkolenie kadry. Jeśli na podstawie za­mówienia sporządzana jest umowa a zwłaszcza, jeśli realizacja za­mówienia odbywa się na zasadach generalnych dostaw, to trzeba pamiętać, że generalny dostawca ponosi odpowiedzialność za peł­ną realizację zadań ustalonych w umowie, a szczególnie za kom­pletność dostawy i osiągnięcie w określonym umową terminie, gwarantowanych w niej parametrów technicznych.

ŹRÓDŁA INFORMACJI I PORAD

Normatywy magazynowe dla części zamiennych ustala się głównie na podstawie wytycznych, zawartych w dokumentacji, eksploatacyjnej. Ścisły kontakt z dostawcami części zamiennych i materiałów eksploatacyjnych oraz przestrzeganie trybu składa­nia i realizacji zamówień ułatwia pracę ośrodka. Podstawowe konsultacje dla _ kierownictwa przedsiębiorstwa mo­gą być przeprowadzone, jak już wspomniano, w każdym Zakła- ,. dzie Elektronicznej Techniki Obliczeniowej, w branżowych ośrod­kach obliczeniowych, w jednostkach specjalizujących się w pro­jektowaniu systemów informatycznych, i technologii przetwarza­nia danych lub w ośrodkach obliczeniowych podobnych przedsię­biorstw czy instytucji. ŻĘTO udzielają porad w pełnym zakresie problemów wy­stępujących w procesie wdrażania elektronicznej techniki oblicze­niowej (z wyjątkiem problemów sterowania procesami technolo­gicznymi).

ZAKOŃCZENIE PROJEKTOWANIA

Zakończenie projektowania systemu lub jego części umożli­wia rozpoczęcie wdrażania przewidzianych w nim zmian organi­zacyjnych w przedsiębiorstwie, a . następnie zapoczątkowanie wstępnej eksploatacji systemu na danych rzeczywistych, z wy­korzystaniem komputera.. Po pomyślnym zakończeniu eksploatacji wstępnej rozpoczy­na się normalna bieżąca eksploatacja systemu i całego ośrodka obliczeniowego i stopniowo osiąga się docelową zdolność usługową.W toku dalszej pracy analizuje się i ciągle udoskonala funk­cjonowanie systemu informatycznego, rozszerza zastosowanie elek- tronicznej techniki obliczeniowej na dalsze dziedziny lub próbie- my. Decyzje o ewentualnej modernizacji, sprzętu należy bezwa­runkowo skonsultować z jego dostawcami., Sprzęt powinien być w sposób ciągły konserwowany — istotnym problemem, jest .więc zaopatrywanie ośrodka w. części zamienne i materiały eksploata­cyjne, należy korzystać z oryginalnych części zamiennych zale­canych przez producenta sprzętu, z którym trzeba być w stałym kontakcie.

PRZY WŁASNYM UDZIALE

Przy udziale własnych, uprzednio przeszkolonych, projektan­tów systemów., albo projektantów- z zewnątrz oraz., specjalistów branżowych, powstaje z czasem koncepcja, systemu informatycz­nego. Będzie ona podstawą opracowania dalszych faz projektowa­nia systemu,’ ustalenia czy? będzie się kupowało, sprzęt, czy ko- , rzystało z obcego, a także do ustalenia typu i konfiguracji kom- putera, lokalizacji ośrodka obliczeniowego oraz podjęcia decyzji w sprawie budowy nowego obiektu lub adaptacji istniejących pomieszczeń. W tej fazie konieczne są szczegółowe konsultacje w za- kresie możliwości:   zakupu potrzebnego sprzętu komputerowego w wymaganych terminach, co można ustalić z dostawcami sprzętu,wykorzystania powtarzalnych projektów ośrodka oblicze­niowego, spraw wykonania dokumentacji projektowej nowego obiektu lub dokumentacji adaptacyjnej (konsultacje z wyspecja­lizowanymi biurami projektowymi).

ZAPOZNANIE Z ZAGADNIENIAMI

Na wstępne zapoznanie się z tymi zagadnieniami potrzeba dwóch do trzech’dni. Konsultacji w tym zakresie mogą udzielić wszystkie Zakłady Elektronicznej Techniki Obliczeniowej (ŻĘTO), branżowe ośrodki obliczeniowe lub jednostki specjalizujące się , wprojektowaniu systemów informatycznych Ltechnologu prze­twarzania danych. Wskazane jest również, aby przeprowadzić kon­sultację z dostawcami sprzętu i oprogramowania. Tak przygotowane kierownictwo może rozpocząć dyskusje z własnymi specjalistami branżowymi oraz z odpowiednimi spe­cjalistami — informatykami (najlepiej z projektantami systemów informatycznych),’ w wyniku których nastąpi.wstępne.sformuło­wanie problemów i podjęcie decyzji o rozpoczęciu prac.Jednocześnie z podjęciem tej decyzji powinien być powołany i przeszkolony kierownik przyszłego ośrodka obliczeniowego, pod­porządkowany bezpośrednio dyrektorowi, lub jego zastępcy .

ORGANIZACJA PRZEDSIĘWZIĘCIA

Podjęcie decyzji – o wprowadzeniu elektronicznej techniki obli­czeniowej stwarza konieczność:    rozpoznania zagadnień, zaprojektowania systemu informa-, tycznego i oprogramowania poszczególnych jego jednostek, a na­stępnie wdrożenia tego systemu i jego eksploatacji;   wyboru formy. korzystania ze sprzętu komputerowego (własny lub obcy), zamówienia odpowiedniej konfiguracji sprzętu, jego zainstalowania, uruchomienia i bieżącej eksploatacji; . wyboru obiektu ośrodka obliczeniowego (budynek nowy lub adaptowany), wykonania dokumentacji projektowej, wybu­dowania obiektu lub wykonania prac adaptacyjnych,  zatrudnienia odpowiedniej kadry w trakcie realizacji przedsięwzięcia, przeszkolenia tej kadry i dalszego doskonalenia jej umiejętności.  Ostatecznym celem całego przedsięwzięcia jest, zgodne z za­łożeniami, wykorzystanie systemu informatycznego w trakcie jego bieżącej eksploatacji.

PAPIERY TABULOGRAMOWE

Papiery tabulogramowe, używane są w drukarkach wierszo­wych, monitorze i automatach piszących. Do drukarki wierszowej używa się składanki jedno- lub wielowarstwowej. Składanki wie­lowarstwowe są przekładane lub powlekane kalką. Najczęściej używa się. składanki 14*1 oryginał i kopia. Papier do drukarek produkowany jest w arkuszach o długości 12 cali, szerokości: 210, 360, 390, 420 lub 450 mm oraz o grama­turze: 70 G/ms (papier pojedynczy), 60 G/m2, (składanka 1 + 1) i 45 G/m* (składanki 1+2 i więcej).  Przy 120 znakach w wierszu należy zamawiać papier o szero­kości 360 lub 390 mm, przy 128 znakach w wierszu —o szero­kości 420 mm, a przy 160 znakach —o szerokości 450>mm.

TAŚMY PAPIEROWE

Taśmy papierowe — w odróżnieniu od kart 7—nie stawiają ta­kich wymagań w stosunku do ich magazynowania, jednakże może zaistnieć taka sytuacja, że urządzenie wejścia (czytnik taśmy) bę­dzie pracować poprawnie,. tylko w przypadku stosowania taśmy wysokiej jakości, o określonych parametrach. Zużycie taśmy jest zróżnicowane w zależności od charakteru prac obliczeniowych. Można jednakże przyjąć, że zapas około 150 krążków 300-metro- wych powinien pokryć zapotrzebowanie ośrodka w okresie roz­ruchu.   Taśmy magnetyczne mają zazwyczaj szerokość 0,5 cala i zwijane są na szpule o pojemności około 750 metrów. Zapotrzebowa­nie na taśmy magnetyczne w fazie rozruchu może się wahać, w zależności od charakteru ośrodka i prowadzonych w nim prac, od 50 do 200 szt.Pojemność pakietów dysłCow magnetycznych zależy od typu pamięci. .W przypadku eksploatacji konfiguracji maszyny, z pa­mięcią dyskową w okresie rozruchu potrzeba około 20 szt. pakie­tów dysków.

MATERIAŁY EKSPLOATACYJNE

Eksploatacja systemów komputerowych wymaga niezbędnych ma­teriałów ! eksploatacyjnych; Przyszły użytkownik powinien w od­powiednim czasie zamówić podstawowe materiały eksploatacyj­ne, do których, w zależności od instalowanej konfiguracji, należą przede, wszystkim:    karty papierowe-80-kolumnowe,   taśmy papierowe 8-ścieżkowe, taśmy magnetyczne 1/2 cala,   papiery, tabulogramowe, taśmy barwiące.Gospodarka kartami papierowymi wymaga zachowania pew­nych zasad, podyktowanych fizycznymi właściwościami samej karty, jak też i parametrami użytkowymi czytnika kart (czytnik kart pracuje prawidłowo tylko wtedy, gdy karty są odpowiednio ‚ sztywne, nie zniszczone i nie naelektryzówane). Dlatego też karty powinny być przechowywane w odpowiedniej temperaturze (17— 23°C) i w pomieszczeniach zapewniających utrzymanie względ-. nej wilgotności w granicach 50—60%. Dla ośrodka, w którym zainstalowany jest jeden komputer, w przypadku przygotowy­wania danych bez użycia wielostanowiskowych systemów zbie­rania (klawiatura — taśma magnetyczna, klawiatura — dysk), na­leży przyjąć, że/około 300 tys. sztuk kart jest ilością wystarcza­jącą w fazie rozruchu.

KONIECZNOŚĆ NISZCZENIA

W przypadkach, gdy zachodzi konieczność niszczenia otrzy­manych ‘druków lub kopii, w sposób eliminujący możliwość wy­korzystania ich przez osoby niepowołane, używa się specjalnego urządzenia do niszczenia wydruków, które kroi papier na cienkie skrawki.Ośrodek obliczeniowy musi mieć również zapewnione dosta­wy całego -szeregu materiałów^ introligatorskich — m.in.’teczki, skoroszyty lub specjalne grzbiety, służące do umocowania du­żych kartek. Do tej grupy urządze*ń można zaliczyć wszelkie urządzenia ułat­wiające i podnoszące efektywność pracy programistów i ope­ratorów. Są to urządzenia stosunkowo proste, a co za tym idzie cena ich nie jest wysoka.